مخالفان ، خانه‌نشين شد و در همان روزهاى اول ، انحراف از احكام و دستورات اسلام شروع گرديد . اميرمؤمنان عليه السلام براى حفظ اصل اسلام و جلوگيرى از سوء استفادهء دشمن ، از حق خود چشم پوشيد ، اما براى اتمام حجّت و بيان احكام اسلام و اين‌كه مبادا بعضى فكر كنند كه مخالفان حضرت در ادعاها و تبليغات خود ، راست مىگويند در مقابل هر يك از خلفا مواضع مشخصى گرفت . در بحث‌هاى گذشته مواضع عمومى آن حضرت را تا حدودى بررسى كرديم و اينك به بعضى از برخوردها و موضع‌گيرىها خاص ايشان ، در برابر هر يك از خلفا اشاره مىكنيم . الف - در اصل مسألهء خلافت اميرمؤمنان و جمعى از بنىهاشم پس از ماجراى سقيفه به عنوان اعتراض ، از بيعت با ابوبكر خوددارى كردند . دست‌اندركاران خلافت كه بيعت نكردن اين افراد را ، مشكلى بر سر راه خود مىديدند به خانهء حضرت على عليه السلام ريخته و پس از اهانت به وى و همسرش ، او را به جبر به مسجد آورده و تهديد كردند كه با ابوبكر بيعت كند . اميرمؤمنان عليه السلام از بيعت خوددارى كرد و با آنان به مناظره پرداخت . وى با استدلال به نزديك بودن خود به رسول خدا و اطلاع وسيع نسبت به دستورات دين و دفاع از حريم مسلمانان و . . . شايستگى خود را براى خلافت اثبات كرد و دست‌اندركاران سقيفه را از ادامهء راهى كه در پيش گرفته بودند ، نهى نمود . « 1 »

--> ( 1 ) - ر . ك درس اول .